สวัสดีค่ะ เที่ยวให้สนุกนะคะ
มูลนิธิที่ฉันทำงานให้ สนับสนุนนักพฤกษศาสตร์
ชื่อ โรเบิร์ต แคมป์เบล เขาเคยมีผลงานโดดเด่น
แต่หลังจากแยกทางกับภรรยา ซึ่งเป็นผู้ร่วมค้นคว้าด้วย
เขาก็ย้ายสถานีเข้าไปอยู่ในป่าลึก
ก่อนเดือนที่แล้ว ไม่มีใครได้ข่าวคราวเขาถึงสามปี
เขาส่งข่าวมาเพื่อขอผู้ช่วย และเครื่องแยกสารประกอบ
โดยไม่ยอมบอกเหตุผล
แปลกใจจัง ที่เขาส่งผู้หญิงมา
ให้ดร.แคมป์เบลน่ะ.
อย่าทำหายนะครับ
เดี๋ยวสิ คุณไม่ได้ไปกับฉันเหรอ
เขายืนกรานยังงั้นนี่ครับ ทานากิจะเป็นคนนำทางคุณไป
เร็ว ไปสิ เดินเข้า
เดินไป
ระวัง
ถึงแล้วเหรอ
โอเค พร้อมนะ เอ้ารับ
นี่นาย
ตายแล้ว
- คุณเป็นใคร - ฉันเนี่ยนะ คุณแหละเป็นใคร
ผมถามก่อน
- ดร.แคมป์เบลใช่ไหม - ผมรู้จักชื่อตัวเองน่ะ
- ผมถามว่าคุณเป็นใคร - เครน
ไม่ใช่ ทูแคน
- ไม่ นั่นชื่อฉัน - ทูแคนเหรอ
- ชื่อแปลกนะ - เครน ดร.เร เครน
เลือกมาสักชื่อนึงไหมคุณ
ค่อยคุยกันตอนเช้าดีกว่านะ ดร.
นี่มาจากออร์เนก้า
ไหนล่ะที่นอน
ออร์เนก้าเหรอ
คุณมาจากแอสตัน
- เขาส่งคุณมาเหรอ - บอกแล้วไง เขาส่งผู้หญิงมา
- เขาส่งผู้หญิงมา - ใช่
- ฉันไม่ใช่ผู้หญิงย่ะ - ไม่ใช่ตรงไหน
- ฉันเป็นผู้ช่วยวิจัยของคุณ - ไม่มีทาง
- ไหนล่ะหน้ากากคุณ - ฉันไม่มีหน้ากาก ก็ฉันเพิ่งมาถึง
ไม่ใส่หน้ากากเข้ามาได้ยังไง
ใครจะรู้ว่าคุณเอาเชื้อโรคอะไรมาบ้าง จาเฮาซ่า ไปเอาหน้ากากมาให้เธอซิ
- นี่ อย่าเข้ามาใกล้ฉันนะ พ่อคนป่า - ไม่ได้ให้เธอใส่ แม่สาวซ่า
- ให้ชาวเผ่าต่างหาก - สาวซ่าเหรอ
คนข้างนอกแค่คนเดียวเอาหวัดเข้ามา ก็อาจทำให้สูญพันธุ์หมดทั้งเผ่า
- นี่เธอฉีดวัคซีนมารึยัง - จะให้นอนที่ไหน ให้ตายสิ
นอนเหรอ
นอน
ขออภัย
เธอยังไม่ต้องไปคืนนี้ก็ได้นี่น่า
ฉันซาบซึ้งใจมากนะ ฉันรอของพวกนี้ตั้งนาน
มันหายไปในป่าน่ะ
ป่ามันใหญ่ของก็ชิ้นเล็กนิดเดียว
ดร.แคมป์เบล
ไม่ใช่ พาลาล่า เอากลับไปที่เรือ
คุณไม่มีสิทธิ์แกะของนะ นั่นจะไปไหน
- ไม่ วางไว้ตรงนั้น - ไม่เป็นไร เขาจะเอาของไปขึ้นเรือ
- ไม่ขึ้นเรือ - เหลือไว้แต่กล่องพวกนี้
ขึ้น ขึ้นมา
วางลง วางของลง วางสิ
ช่วยบอกเขาหน่อย ให้วางของฉันลง
ขอโทษ ลืมไปว่าหญิงเก่งอย่างคุณ ชอบถือของเอง
ฉันควรจะแนะนำตัว
คุณคือผู้ช่วยวิจัยจากแอสตัน
- จำเรื่องเมื่อคืนได้ด้วยเหรอ - ผมดูเหมือนพวกเลอะเลือนหรือไง
ขี้เมาต่างหาก
- มึนเมา ใช่ - ต่างกันมากเลย
เทศกาลพีชปาล์มเป็นพิธีทางศาสนา
กระเป๋าหนักไปเหรอ ให้ผมเรียกพาลาล่ากลับมาไหม
ไม่ ฉันจะไม่ขึ้นเรือ ไม่เอาเรือ
มันเป็นพาหนะเดียวที่จะพาคุณออกไปได้ เพราะคุณอยู่ที่นี่ไม่ได้
- ทำไม เพราะฉันไม่ใช่ผู้ชายงั้นเหรอ - เพราะคุณไม่ใช่หนึ่งในสามชาย
ผมขอดร.อลัน ซีเลิฟ ถ้าเขามาไม่ได้ ก็ดร.เกรกอรี่ ฮอฟแมน
งานของฉันได้ตีพิมพ์ มากกว่าดร.ซีเลิฟเป็นไหนๆ
ฉันมีปริญญาจากซีซีเอ็นวาย เบิร์กลีย์ และเคมบริดจ์
ฉันได้รับรางวัล.. .
เธอร์แมน ปี 82 กับ 86
คนแรกและคนเดียวที่ได้รางวัลนี้สองครั้ง
อยากรู้อะไรเกี่ยวกับตัวฉันอีกไหม
- รองเท้านั่นต้องมีคู่มือใส่รึเปล่า - ไม่
ฉันกลัวงูกัด
ครั้งสุดท้ายที่คุณออกวิจัยสนามคือเมื่อไหร่
หรือว่าครั้งแรก
ฉันไปอยู่ เลอ เซลว่า มาเดือนนึง
ตั้งเดือนเต็มๆเชียว
คุณไม่ต้องการฉันนี่นา
- คุณต้องการแคดดี้ - พาลาล่าจะขนกระเป๋าคุณไปขึ้นเรือให้
คุณส่งฉันกลับเพราะฉันเป็นผู้หญิง เขาเรียกเหยียดเพศนะ รู้ไหม
ฉันพอจะเข้าใจอยู่ ฉันรู้เรื่องภรรยาคุณ
ภรรยาผม ให้ตายสิ เธอทิ้งผมไป
ผมอยากให้คุณเอาอย่างเธอบ้าง เราคุยกันจบรึยัง
- คุณต้องไปขึ้นเรือ - ไม่เอาเรือ
- ฉันจะกินข้าวและอาบน้ำ - ที่นี่ไม่ใช่โรงแรม
- ฉันจะไปต่อเมื่อฉันพร้อม - ผมรู้ หลังกินข้าวและอาบน้ำ
ฉันไม่ใช่นักศึกษาฝึกงานอายุ 19
อย่ามาทำเหมือนฉันเป็นเด็ก
ฉันหิว ฉันเหนื่อย
และฉันใส่เสื้อผ้าชุดนี้มานานเกินไปแล้ว
พาลาล่าจะหาข้าวเช้าให้คุณกิน
และอาบน้ำด้วย
ปลดกระดุมเสื้อ
ว่าไงนะ
ถ้าคุณอยากอาบน้ำในแหล่งน้ำของเขา ต้องตรวจร่างกายก่อน
นั่งลง ตรงนี้
- โดยมีเขานั่งดูอยู่เหรอ - ไม่อยากให้มีพยาบาลอยู่ด้วยรึไง
- ฉันยอมเสี่ยง - ผมไม่เสี่ยงด้วย
หายใจเข้าลึกๆ
รู้แล้วทำไม่คุณถึง อุบงานวิจัยเป็นความลับ
คุณค้นพบยาแก้เมาค้างน่ะเอง
มองบน
ซ้าย
ขวา
- อ้าปาก - ฉันไม่ได้ป่วย
พูด อ้า ซิ
ขอดูคาร์เนตต้าซิ
- อะไรนะ - ในพาสปอร์ตคุณ
บัตรฉีดวัคซีน
ไม่เห็นต้องขนาดนี้เลย
สาเหตุการตายอันดับหนึ่งของชนพื้นเมือง คือโรคที่คนนอกนำเข้ามา
คุณเห็นอะไร
คุณตรวจสายตาฉันแล้วไม่ใช่เหรอ
คุณได้รางวัลเธอร์แมนตั้งสองตัว โชว์ หน่อยน่า
ผมกำลังวิเคราะห์อะไร
คุณตั้งเส้นฐานรึเปล่า
เปล่า
คราวหน้าตั้งเส้นฐานเพื่อตั้งค่าเครื่องด้วย
น้ำยากลูโคสก็มีให้ใช้
นี่คือสิ่งที่คุณวิเคราะห์อยู่หรือ
ใช่
- อะไรน่ะ สารสกัดจากพืชเหรอ - คะแนนเต็ม ว่าต่อสิ
เรากำลังดู
สารประกอบ 49 ชนิด
มันก็คือ...
ถึงไหนแล้ว โอเค สารประกอบ 49 อย่าง
ไม่ๆๆ
เกือบทั้งหมดระบุได้ว่าเป็นอะไร สรุปก็คือ ไม่มีอะไรใหม่
นี่เหรอเหตุผล ที่คุณอยากได้เครื่องแยกสารประกอบ
คุณบอกว่าเกือบทั้งหมด
ใช่
ยกเว้นตัวนี้ ตัวที่ 37
ดูเหมือนอนุพันธ์กรด แต่ว่า...
คุณคงนึกว่าเจออะไรเข้าจริงๆ
- เสียใจด้วย - มันสังเคราะห์ได้ไหม
ตัวนี้ได้จากธรรมชาติเท่านั้น จบข่าว
ทำไม
- คุณคิดว่าคุณเจออะไร - ผมไม่ได้คิด
- ผมรู้ - บอกหน่อยสิ
ทำไมจะบอกไม่ได้
ผมไม่ชอบแบ่งอะไรตั้งแต่เด็กแล้ว มันเป็นสันดาน
เป็นความลับเหรอ ฉันสาบานเลยว่าจะไม่บอกใคร
คุณบอกว่าจะกินนข้าวแล้วอาบน้ำ
จะเก็บไว้บอกซีเลิฟเหรอ เขาไม่มาหรอก
งั้นผมเอาโรบินสันก็ได้
คุณโชคดีแค่ไหนแล้วที่ได้ฉัน กับเครื่องแยกสารประกอบรุ่นปีที่แล้ว
ฉันยอมแพ้
ที่เราตกลงกันไว้คือ อาบน้ำ กินข้าว แล้วขึ้นเรือ
ฉันไม่ได้มาที่นี่เพื่อตกลงอะไรกับใคร
แล้วคุณมาทำไม
ฉันจะทิ้งเครื่องแยกสารไว้ที่นี่ก่อน
ผมถามคุณ
คุณไม่รู้เลยใช่ไหม
แอสตันกำลังจะเลิกให้ทุนวิจัยคุณ
ฉันนี่แหละคือคนประเมินว่า ควรหรือไม่
- วินสโลว์ ไม่ยอมหรอก - วินสโลว์เหรอ
วินสโลว์เกษียณไปตั้งแต่ปีก่อนแล้ว
ถ้าคุณยอมให้มีใครมาหาบ้าง คุณก็คงรู้
- แล้วใครมาแทนเขา - ฉัน
คุณไม่ส่งรายงานความคืบหน้า
ย้ายสถานีตามอำเภอใจ
ไม่ส่งรายงานค่าใช้จ่าย
เราขอข้อมูลมาก็เงียบใส่
ฉันก็เลยมานี่ไงล่ะ
- ใส่ซะ ผมจะพาคุณไปดูอะไร - ฉันเคยเห็นแล้ว
ใส่ซะ
ได้โปรด
ตามผมมา
นี่คาลาน่า
เมียของจาเฮาซ่า แม่ของอิมาน่า
คลำคอเธอซิ
ฉันไม่ใช่หมอ
ให้ตายเถอะ ทำไมต้องดื้อไปซะทุกเรื่อง คลำเถอะน่า
เจออะไรไหม
ไม่
หกเดือนก่อน เธอมาหาผม พร้อมก้อนที่คอสองก้อน
ผมส่งเธอไปหามิชชันนารี ที่ปลายแม่น้ำ ไปโรงพยาบาลที่นั่น
แล้วเธอก็กลับมา เธอไปหนึ่งเดือน
ก้อนที่คอใหญ่ขึ้นเกือบสองเท่า
แต่เมือฉีดตัวอย่างยานั่นไปสองเข็ม
ก้อนหายไปในหนึ่งอาทิตย์
ไม่มีผลข้างเคียงใดๆทั้งสิ้น
แจ๋วมาก
จะใหห้ฉันรายงานมูลนิธิว่าไง
ดร.แคมป์เบลอวดคนไข้ที่อ้างว่า.. .
เคยมีก้อนในคอ แต่ไม่มีหลักฐานงั้นรึ
นี่ไง ผลสแกน
เธอเอากลับมากจากมานิโควี
เยี่ยมมาก
ฉันจะเอากลับไปด้วย คุณติดต่อดร.ออร์เนก้าหารถตู้ให้ฉันที
สเตท 2 มะเร็งต่อมน้ำเหลืองด้านหน้า และด้านหลังขั้นที่สอง
ดูผลตรวจเนื้อเยื่อของเธอสิ
เพื่ออะไร ใช่ของเธอจริงไหมก็ไม่รู้
คุณคิดว่าผมโกหกเหรอ
ฉันคิดว่าคุณยอมให้ปัญหาส่วนตัว
มีผลต่อการตัดสินใจเรื่องงาน นั่นแหละที่ฉันคิด
รอตรงนี้
ทำยังกับฉันเป็นหมา โลกนี้มีนักวิทยาศาสตร์ห้าแสนคน
ฉันดันซวยมาเจอนักวิทย์สติเฟื่อง ผูกหางม้า
อะไรอีกล่ะ ให้ตายสิ
จับดู
อะไร
- เนื้องอกเหนือไหปลาร้า เป็นเนื้อร้าย - รู้ได้ไง
ผมทำให้มันเป็นเอง
ผมปลูกถ่ายเซลล์มะเร็งให้พวกมันทุกตัว
คุณต้องตรวจเนื้อเยื่อพวกมัน
นี่คือกลุ่มควบคุมของคุณ
เจ้าตัวนี้โชคดี จะได้ฉีดยาภายในคืนนี้
พรุ่งนี้เช้า คุณตรวจซ้ำอีกที
เอาน่า ผมไม่ได้ขอคุณแต่งงานซะหน่อย
แค่ขอให้ตรวจเนื้อเยื่อหนู
กับนอนเปลญวนเพลินใจสัก 12 ชั่วโมง
ไม่ต้องคิดแล้ว พยักหน้าสิ
ไม่มีลูกกอล์ฟรึ
ในกระป๋องมีอะไร
คุณหยิบของในกระป๋องให้เด็กๆ
มดเคลือบน้ำตาล
เอาไหมล่ะ กระป๋องอยู่บนโต๊ะนั่นไง
ฉันขอผ่าน
แล้วคุณล่ะ
อะไรน่ะ
- ไอศครีมแห้ง - ผมขอผ่าน
ลองดูน่า ขนมนักบินอวกาศเชียวนะ
รสชาดไม่เห็นเหมือนไอศครีม
คุณกินไอศครีมครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่
ลิ้นผมยังจำได้
ผู้หญิงคนนั้น คาลาน่า
เธอเรียกคุณว่าอะไรนะ
ดัพซัว แปลว่าอะไร
หมอยา ผมเอง
- พวกเขาไม่มีอยู่แล้วเหรอ - อะไร
หมอยา
ผมเอายาแก้ปวดอัลกาเซลท์เซอร์ ให้เด็กกินแก้ปวดท้อง
ว่าไงนะ
ยาแก้ปวด เด็กเรอทีนึงแล้วก็หาย
แต่ไอ้ฟองฟู่นี่สิที่เป็นพระเอก
เข้าใจได้ที่หมอยาไม่พอใจ
ก็ผมเล่นไปยึดคทาเขา
คทาเหรอ
ใช่ มันคือความภูมิใจของเขา ที่ของเขา
เขาก็เลยไป
ทั้งที่ผมเจตนาดีแท้ๆ
คุณนอนเปลไปนะ ผมไปนอนเรือนกระจกเอง
- ถ้าฉันต้องการอะไร ฉันจะบอก - เอางั้นเหรอ
ก็ดี ขอบคุณ
ดร.แคมป์เบล
ต้องการแล้วเหรอ
ฉันชื่อ ดร. เร เครน
เผื่อคุณต้องการเรียกฉันให้ถูกต้อง
ผมจะเรียกคุณว่าบรู๊คลินละกัน
ฉันมาจากบรองซ์
บรองซ์ก็ได้
ไม่ค่อยคล่องปากเลย
ราตรีสวัสดิ์
- คุณจะทำอะไรน่ะ - ปกป้องตัวเองไงเล่า
เดี๋ยวคุณจะหาว่า ผมเอาหนูตัวอื่นมาเปลี่ยน
รู้แล้ว เทศกาลพีชปาล์มวันที่สองล่ะสิ
ไม่ใช่เทศกาล แค่นิทานก่อนนอน
คุณจ้องฉัน
ชุดนอน
ผมไม่ได้เห็นชุดนอนมา...
นานมาก
ตายแล้ว
อะไรอีกล่ะ
ตายแล้ว
ไม่มีอะไร นั่นเฮนรี่
มันช่วยให้บ้านปลอดหนู มามะ สุดที่รัก
ให้ฉันนอนกับตุ๊กแกหรือหนูตะเภาก็พอไหว แต่ฉันไม่นอนกับงูนะ
ผมเข้าใจ ผู้หญิงย่อมต้องมีขอบเขตกันบ้าง
มานี่มะ ที่รัก
- ฝันดีนะ - ไปลงนรกซะ
ก็ไม่แน่
หมอผู้หญิง นายว่าสวยไหม
ไม่
นายล่ะ
สวย ฉลาดด้วย
ทำไมถึงคิดยังงั้น
เพราะเธอไม่ชอบนาย
- ตลกมาก - ดร.แคมป์เบล
อิมาน่า
เธอเรียกนายแล้ว เร็วเข้า
ไปเร็ว แคมป์เบล
กินเข้าไป นายสองคนน่ะ
ให้ตายสิ แคมป์เบล
ผมรู้
คุณรู้ คุณรู้
คุณพบยารักษามะเร็ง แต่คุณพูดได้แค่ว่า ผมรู้งั้นรึ
- มันคืออะไร - โบรมีเลียด ดอกไม้
คุณไปเจอได้ยังไง
ไปแต่งตัว
ผมมาที่นี่หกปีก่อน เพราะอะไร
เผ่าบ้าอะไร ไม่มีใครเป็นมะเร็ง
- ก็ผู้หญิงคนนั้นไง - ไม่ใช่ จาเฮาซ่าแต่งงานกับคนนอกเผ่า
คาลาน่าเป็นเผ่าเอ็กโซติ
- งั้นก็เป็นกรรมพันธุ์ - ไม่ใช่ สภาพแวดล้อมต่างหาก
พวกนี้แต่งกันข้ามเผ่ามานานแล้ว
แต่เท่าที่ผมรู้
ดอกโบรมีเลียดไม่มีที่อื่นนอกจากที่นี่
พวกเอ็กโซติไม่กิน
คาลาน่ายังไม่ยอมเอามาปรุงอาหาร บอกว่าไม่อร่อย
พวกเขากินดอกนี้เหรอ
บริโภค
บ้างก็เอามาสูด
บางทีก็เคี้ยวเป็นยาเส้น พวกเขาใส่ในอาหารเกือบทุกอย่าง
มันขึ้นเองตามธรรมชาติ บนยอดไม้สูงเป็นร้อยฟุต
เท่าตึกสิบชั้นเลยเหรอ
บนชั้นบนสุดของร้านขายยาธรรมชาติ
มันอาศัยอยู่บนต้นไม้
ผมเคยเห็นหมอยาคนเก่า ขึ้นไปเก็บมาใส่ล่วมยา
แบบนั้นแหละ
แต่มันมีเหลือไม่มากแล้ว
และผมผลิตเพิ่มไม่ได้
หมายความว่าไง
ตัวอย่างใหม่ไม่ได้ผลเลย
เซรุ่มของเดิมก็เหลืออยู่น้อยนิด
นั่นแหละความหมายของคำว่า ผลิตเพิ่มไม่ได้
เดี๋ยวก่อน ฉันไม่เข้าใจ
คุณไม่เข้าใจตรงไหน
ผมพบยารักษาโรคร้ายแห่งศตวรรษที่ 20 แต่ผมทำมันหายไปแล้ว
คุณไม่เคยทำอะไรหายหรือไง ดร.บรองซ์
อย่างกระเป๋าหรือกุญแจรถ
เมื่อกี้ยังมีอยู่ ตอนนี้หายไปแล้ว
- บันทึกของคุณหายหรือ - ไม่หาย
ผมทำตามบันทึกทุกอย่าง
- งั้นบันทึกคุณก็ผิด - ไม่ผิด
งั้นอธิบายมาสิ
ผมอธิบายไม่ได้
พอฉันไปถึงแอลเอ จะให้ดร.เคราส์
- กับทีมมาตั้งแล็บจริงๆที่นี่ - แล็บนี้ก็ดีอยู่แล้ว
- เรามีทุกอย่างที่ต้องการ - ฟังนะ.. .
นี่มันเรื่องใหญ่
คุณต้องการความช่วยเหลือ
ฉันสัญญาว่าคุณจะได้เครดิตเต็มๆ
คิดว่าผมอยากมีชื่ออยู่ในตำรานักหรือไง
ผมขอสอบความรู้ประวัติศาสตร์คุณหน่อย
หรือจะให้ดี เอาเป็นเลขดีกว่า
ชนพื้นเมืองในอะเมซอนมี 9 ล้าน
คนขาวเอาโรคหัด หวัด โปลิโอ และอีสุกอีใสเข้ามา
ตอนนี้เหลืออยู่แค่สองแสนคน
เอาแบบไม่ต้องนับนิ้ว เราฆ่าพวกเขาลงหลุมไปเท่าไร
เราก็จะฉีดวัคซีนให้ไง พวกเขาจะได้เป็นคนงานของแอสตัน
- เรามีมาตรการดูแลความปลอดภัยอยู่แล้ว - คุณจำโมคาร่าไม่ได้ล่ะสิ
ใช่ไหม
คุณเกิดไม่ทัน
นักวิจัยใฝ่สูงคนนึง พบยาแก้ปวดชั้นดีในป่า
ทุน 15 เซ็นต์ ขายขวดละ 5 เหรียญ
แอสตันพุ่งเข้าหาเหมือนแมลงวันตอมอึ
ใช้มาตรการความปลอดภัยทุกอย่าง
แต่ไข้หวัดหมูก็ยังคร่าชีวิตคนทั้งหมู่บ้าน
ช่างน่าเศร้าเหลือเกิน
แต่เขาก็ยังขายยาได้กำไรอื้อซ่าอยู่ดี จริงไหม
นี่ไม่ใช่ยาแก้ปวด แต่เป็นยารักษามะเร็ง
คนพวกนี้ไม่ต้องการยารักษามะเร็ง ลองถามดูสิ
พอเขาตัดถนนเข้ามา
คุณก็จบ แอสตันหยุดยั้งมันได้
แอสตันแหละตัวดี เขาจะตัดถนน เข้าใจกลางป่าไปเลย
- ฉันจะกลับได้ยังไง - คุณจะกลับได้ยังไง ทั้งที่ผมต้องการคุณที่นี่
อะไรนะ
ไม่ๆ
ฉันเป็นนักชีวเคมี ฉันไม่ใช่นักวิจัยภาคสนาม
ฉันไม่ได้จับงานแบบนี้มาหลายปี ฉันไม่มีคุณสมบัติพอ
ผมรู้ คุณมัวแต่วุ่นกับมูลนิธิ งานเรี่ยไร
กับพวกคณะกรรมการทั้งหลาย
เอาหนูตะเภาไปสองตัว แล้วมาบอกผมพรุ่งนี้
พอคุณแก่ตัวลง
คุณจะเอาดอกไม้ไปเยี่ยมหลุมศพผม และเสียดายที่ไม่มีโอกาสขอบคุณผม
ให้ขอบคุณตอนนี้เลยก็ได้ แต่ยังไงฉันก็ต้องไป
ไปยังไงล่ะ
แคมป์เบล
- ฉันไม่ใช่นักโทษของคุณนะ - ไม่ใช่
คุณเป็นผู้ช่วยผม
คุณไม่กลัวความสูงใช่ไหม บรองซ์
ยกขาขวา
เรียบร้อย
จับเชือกอีกเส้นแล้วดึงแรงๆ
คุณจะลอยขึ้นไปเอง
ตามมาสิ
ผมอยากให้คุณเห็น
มา
เอาล่ะ
ดร.บรองซ์
ขาซ้ายก่อน
ทีนี้ขาขวา
ได้แล้ว
มาสิ
น่ากลัวจัง
คิดถึง นีล อาร์มสตรอง สิ
ก็ได้
ฉันให้คุณหนึ่งอาทิตย์
ได้ยินหรือเปล่า
ของมีน้อย ถ้าเจอก็เด็ดใส่ถุงเลย
- คุณจะบอกฉันไหมว่ามันหน้าตายังไง - บอกสิ
แบบนี้ไง
มันได้ความอุดมสมบูรณ์ที่ต้องการจากบนนี้
อะไรก็แล้วแต่ เอ็นไซม์...
แมลงช่วยแพร่เกสร
หรืออะไรก็แล้วแต่ที่อยู่บนต้นไม้
เป็นไปได้ทุกอย่าง
นี่แหละความงามของระบบ เราเอาชนะมันไม่ได้
ทำได้แค่ใช้มันจนเกลี้ยง
นั่นถนนเหรอ
เห็นแม่น้ำไหม
น้ำไม่เคยลดขนาดนี้มาก่อน
- แล้วฝนล่ะ - ฝนตกน้อยลงทุกปี
ป่าน้อยลง ฝนก็ตกน้อยลง
ชนพื้นเมืองเคยขอให้ผมสวดมนต์เรียกฝน
คุณสวดมนต์ไหม ดร.บรองซ์
ควันโขมงเชียว ฉันไม่รู้เลยว่าถนนอยู่ใกล้ขนาดนี้
ความตายหลีกเลี่ยงไม่ได้
แต่ก็ไม่ควรเอามาคุยให้จิตใจห่อเหี่ยว จริงไหม
ถึงปิดตาก็ไม่ทำให้มันหายไป
พูดไปก็ไม่ช่วยเหมือนกัน ไปกันเถอะ
- คุณบ้าไปแล้ว - นี่ทางลัดไง
ตายแล้ว
- มันทำขึ้นเมื่อไหร - อะไร
ตัวอย่างที่แปด มันทำขึ้นเมื่อไหร่
ดูบันทึกสิ เล่มเขียว ชั้นบนซ้าย
- คุณไม่สูบบุหรี่ใช่ไหม - ไม่ ฉันเลิกแล้ว
ถามจริง ทำไมล่ะ บุหรี่ไม่มีส่งมาสามรอบแล้ว
สงสัยว่าจะเป็นฝีมือจาเฮาซ่า
อีกซ้ายนึง
อันสุดท้าย
ดูนะ
นี่คือสารสกัดอันแรก อันที่ได้ผล
นี่คือแปดดันต่อมา ที่ไม่ได้ผล
คุณสังเกตอะไรไหม
ฉันจะใบ้ให้
มันไม่มีในตัวอย่างทุกอันที่ไม่ได้ผล
ยอด 37
คุณเปลี่ยนค่าตัวยารึเปล่า
คุณคิดว่าโบรมีเลียดอาจเปลี่ยนค่าทางเคมี ในช่วงวงจรชีวิตได้ไหม
ก็เป็นไปได้
แต่ตัวอย่างทั้งหมดเก็บห่างกันไม่เกินสองอาทิตย์
หรือไม่ชุดแรกก็ปนเปื้อน
ยอด 37 อาจเป็นเชื้อราก็ได้
ผมตรวจตัวอย่างทุกชุด รวมถึงชุดแรก
หลอดอาจจะสกปรกก็ได้ ใครจะรู้
ความเป็นไปได้มีเป็นพันๆอย่าง
เราต้องทดสอบให้ครบ
บอกแล้วไง เราต้องการคนช่วย
ความเป็นไปได้มันมากเกินไป
วิทยาศาสตร์ก็คือ การตัดความเป็นไปได้ไม่ใช่หรือไง
ก็คุณบอกว่าต้องการคนช่วย
จาเฮาซ่าบอกพวกเขา ฉันต้องการให้พวกเขาหักตรงราก
ถึงไหนแล้ว
บอกเธอฉีกใบออกมาง่ายมาก
อิมาน่าอย่ามาเกะกะแถวนี้
หักตรงรากใช่ไหม
ใช่คาลาน่า
ฉันไม่เข้าใจ ขอโทษ
ไม่มีอะไร เขาแค่อยากรู้ว่าคุณมีคู่เดท ไปงานพรอมรึยัง นี่พูดแบบสุภาพนะ
แล้วพวกเขาจ้องฉันทำไม
เขาไม่เคยเห็นสาวพรหมจรรย์ วัยขนาดคุณน่ะสิ
ก็ผมต้องหาเหตุผลให้เขา
น่าจะบอกไปว่าฉันหมั้นแล้ว กำลังจะแต่ง
จริงน่ะ ว่าที่นางบรองซ์น่ะเอง
- กำลังจะเป็น ฤดูหนาวหน้า - ผมว่าหมั้นนานไม่ดีหรอก
เราก็อยากแต่งเร็วกว่านี้ แต่มันไม่สะดวก
อ้อ เน้นฤกษ์สะดวก
คุณอาจจะรู้จักเขา หรือครอบครัวเขา
ทอม ฟาลอน
ทอมมี่ ฟาลอน
โอ้โห เขาอายุ 95 ได้มั้ง
คุณมีหวังได้มรดกเขา ก่อนจะฮันนีมูนเสร็จ
ผมล่ะนับถือใจคุณจริงๆ
คนลูก
อ๋อ คนลูก ผมไม่รู้จักหรอก แต่พอจะนึกภาพออก
พ่อดี ลูกก็คงดี
เจอกันตอนเรี่ยไรเงินล่ะสิ
มันเกี่ยวตรงไหน
อย่าเพิ่งหัวเสียสิ คุณนายบรองซ์
จำไว้อย่าง การเจริญพันธุ์ ไม่อาจทดแทนความฉลาด
มักเป็นจุดจบของความฉลาดด้วยซ้ำ
คุณมีไอ้นั่นไม่จำกัดหรือไง
น้ำลายเป็นตัวเร่งกระบวนการหมัก
- ขอผ่าน - ตามใจ
แต่เราต้องรออีก 72 ชั่วโมงถึงจะทดสอบได้
เราก็ทดสอบเชื้อราไปพลางๆสิ
บอกแล้วไงว่าผมตรวจตัวอย่างทุกชุด
- มีความเป็นไปได้อีกอย่าง - อะไร
เพอร์โนตหกกระป๋อง
ทำให้คุณเมาแประตอนทดสอบ
เพอร์โนต์ มีการันต์
ถ้าอยากเข้าบ้านฟาลอน ก็หัดออกเสียงให้ถูก
เพอร์โนต์
- ขอบคุณ ดร. - ผมจดให้ไหม
ถ้าขั้นตอนที่หายไปไม่ได้อยู่ในแล็บล่ะ
หมอยาคนนั้น วันแรกที่คุณเห็นเขา เก็บดอกโบรมีเลียด
ถ้าเขาทำอะไรบางอย่าง
ที่คุณทำตามโดยไม่ทันคิดในครั้งแรก
แต่ไม่ได้ทำครั้งต่อๆมา
ถ้ามันอยู่ที่วิธีการเก็บ
เต็มไปด้วยคำว่า ถ้า
หรือคุณอยากจะเริ่มสืบสวนด้วยคำว่า กาลครั้งหนึ่ง ล่ะ
- คุณจะสืบสวนอะไร - ไม่ใช่อะไร แต่เป็นใคร
ลูกเผ่าคุณต้องรู้แน่ว่า หมอยาอยู่ที่ไหน
เราไปถามเขากันเถอะ
คุณบอกเองว่า ไม่มีประสบการณ์วิจัยภาคสนาม
คุณก็บอกเองว่าการวิจัย คือการตัดความเป็นไปได้
ไม่ต้องมาสอนผมว่าต้องทำยังไง
ให้ไปถามหมอยาเหรอ ให้ตายสิ
นึกเหรอว่าผมไม่เคยถาม
ไปเล่นที่อื่น
ใจเย็น
- พวกเขาไม่ฉี่ในน้ำหรอก - ฉันไม่ได้ห่วงเรื่องนั้น
ควรจะห่วง ปลาแคนดิรูหัวแหลมจะตามฉี่
มันคือปลาตัวจิ๋ว ที่ชอบชอนไชเข้าไปในทุกรูที่เห็น
คุณเป่านกหวีดไม่ได้เหรอ ชวนพวกเขาไปเก็บลูกกอล์ฟเทือกนั้น
ถ้าปลามันเข้าไปต้องผ่าออกอย่างเดียว
เจ็บเกินบรรยายเลยคุณ
- ผมมาขอโทษ - นี่คุณพูดจริงเหรอ
- ผมควบคุมอารมณ์ไม่ได้ - เรื่องปลาน่ะเหรอ
เปล่า เรื่องหมอยา
- ตายแล้ว แคมป์เบล ปลาแคนดิรูหัวแหลม - ไหน
ความจริงผมก็ไม่เคยเห็นปลานี่แถวนี้
แต่ใส่ชั้นในไว้หน่อยก็ดี
ไปหมดแล้ว พอใจรึยัง
ผมไม่ได้ตั้งใจโวยคุณเมื่อตอนบ่าย
ฉันรับคำขอโทษของคุณ ลืมมันซะเถอะ
หมอยาไม่ยอมตอบคำถามผม
ตอนผมจะกลับ เขาพูดมาคำเดียว
- "โมคาร่า" - ไข้หวัดหมูระบาดน่ะเหรอ
ก็คุณเล่าให้ฉันฟัง
เขากลัวน่ะ ตอนโมคาร่า.. .
หมอยาบอกความลับต้องห้ามให้กับคนนอก
พระเจ้าเลยลงโทษด้วยไข้หวัดหมู
เสียใจด้วยที่เขาไม่บอกคุณ
- แต่เขาอาจจะบอกฉัน - ผู้หญิงน่ะเรหอ
แล้วคุณจะทำไง
นั่งรอไปสามวน ภาวนาให้ยอด 37 โผล่มางั้นเหรอ
เราเอาจาเฮาซ่าไปด้วยก็ได้ ให้เขาช่ว่ยพูด คุณไปขอโทษเขาก็ได้
เขาไม่รู้ว่าเป็นผม
ฉันหมายถึงเรื่องยาแก้ปวด
นึกว่าคุณหมายถึงโมคาร่า
อาการเดียวกับ อิมาน่า
มะเร็งเหนือไหปลาร้า กดไม่เจ็บ
ติดแน่นกับเนื้อเยื่อรอบๆ
- คุณว่าใหญ่แค่ไหน - หนึ่ง ซ.ม.
ผมยกให้คุณ
คุณทำไม่ได้ คุณก็รู้
มันใกล้หลอดลมมาก เขาจะตาย
เพราะหายใจไม่ออกก่อนมะเร็งฆ่าเขา
- นี่ไม่ใช่วัชพืช นี่คือมะเร็ง มันรอได้ - มันไม่ใช่มะเร็ง แต่เป็นชีวิตเด็ก
เด็กก็รอได้
ถ้าคุณใช้เซรุ่มหมด เราก็ไม่เหลืออะไร
- คุณใช้หมดไม่ได้นะ - เรารู้โมเลกุลของมัน
ก็แค่ภาพ ก็แค่วิญญาณในเครื่อง แคมป์เบล ใช้หัวซะบ้างสิ
แกยังไม่ตายใน 48 ชม.นี้หรอก
ถ้าตัวอย่างอันไหนมียอด 37 โผล่มา
คุณจะแจกเป็นของขวัญคริสต์มาสยังได้ ฉันจะช่วยห่อเอง
ถ้าเซรุ่มตัวใหม่ไม่ได้ผลล่ะ
คุณบอกเองว่าคุณพบ ยารักษาโรคร้ายแห่งศตวรรษ
มันเป็นของมนุษย์ชาติ ไม่ใช่เด็กคนเดียว
เอากระบอกฉีดมา ฉันยอมนอนไม่หลับเอง
จาเฮาซ่าพาลูกไปหาหมอยา
ตอนเธอตื่นมาเมื่อเช้า พวกเขาไปแล้ว
คาลาน่า หมอยาอยู่ทีไหน
เธอพูดว่าอะไร
ใครพาเราไปหาหมอยาได้บ้าง
พาลาล่า
- พาลาล่าพาเราไปได้ - ไม่ได้ยิน
ก็มาตรงนี้สิ
ถ้าเรารีบออก อาจจะตามจาเฮาซ่าทัน
ไม่ได้ยิน
คุณรู้สึกผิด โอเค ก็ปล่อยให้เป็นอดีตไปสิ
จะแบกมันไปด้วยตลอดชีวิตหรือไง
ถ้าหมอยารู้คำตอบ เราต้องไปเอามันมา
- ไม่ได้ยิน - ได้ยินหรือยัง
- เป็นอะไร - ปวดหัว
มองพื้นสิ แล้วจะไม่ตาลย
จะได้ไม่ปวดหัว
- ก็บอกให้เร็วกว่านี้สิ - ผมไม่ได้บอกเหรอ ขอโทษที นึกว่าบอกแล้ว
อย่า ผมมีของดีกว่านั้น
เอามา
- อะไรน่ะ - ต้นโยโค
เปลือกมันมีคาเฟอีนบริสุทธิ์ 3 เปอร์เซ็นต์
แก้ปวดหัว อ่อนเพลีย ปวดตัว เส้นประสาทอักเสบ ปวดเส้นประสาท
ดื่มซะ แล้วคุณจะมีแรงไปจนถึงเย็น
- ขอผ่าน - ดื่ม
ไม่งั้นพาลาล่าจะกดตัวคุณไว้ ปิดจมูก ส่วนผมจะกรอกยาคุณ
- ใช่ไหม พาลาล่า - กรอก
กินซะ
- โห เปลือกไม้นี้ชื่ออะไรน่ะ - ต้นโยโค
โยโค กาแฟในเมืองชิดซ้ายแน่
ถ้าฉันไม่โดนปปส. จับที่ชายแดนซะก่อนนะ
นี่ไม่ใช่ยาหลอนประสาทใช่ไหม
- เขาอยู่ยอดไหนล่ะ - ไม่ใช่สักอัน
เขาอยู่ในหุบช่องเขา
อ๋อ ลงเขา ได้เลย
เราต้องคุยเรื่องการทำตลาดแล้วล่ะ
แน่นอนว่าต้องเติมน้ำตาล
เวอร์ชั่นของคุณรสชาดอุบาทว์มาก
จริงด้วย ไม่ได้มีใครถุยน้ำลายใส่ใช่ไหม
- ไม่ใช่น้ำลาย แต่... - ไม่ต้องบอก ฉันไม่อยากรู้
โยแคฟ
โยสเปรสโซ
คุณรู้วิธีทำแล้วใช่ไหม
ดูนั่นสิ
ถ้าฉันเป็นหมอยา ฉันอยู่บนเพนท์เฮาส์ดีกว่า
ไปอยู่ทำไมที่ก้นหุบ
หนีคนพูดมากมั้ง
ขอโทษนะที่รบกวน
- เป็นอะไรรึเปล่า - ฉันไม่เป็นไร
ไปเถอะ เดี๋ยวฉันตามไป
โยโคล่า ฟังดูเด็กเกิน
ฉันสนใจทำตลาดผู้ใหญ่มากกว่า
ฉันสนใจทำตลาดใหญ่
ประมาณกาแฟจากยุโรปอะไรแบบนั้น
กลั่นเปลือกโยโคให้เป็นน้ำนี่ยากไหม
บรองซ์
- คุณอยู่ไหน - ฉันไม่เป็นไร
อย่าเล่นอะไรเหลวไหลน่า คุณอยู่ไหน
ฉันไม่เป็นไร
ฉันโอเค
อย่าขยับนะ
ผมจะหย่อนสายคล้องลงไป
คุณเคยดูละครสัตว์ ใช่ไหม
นี่ถือว่ากล้วยๆ เมื่อเทียบกับการโหนเวหา
เอาไว้โม้กับลูกหลานว่า คุณเคยโหนโดยไม่มีตาข่าย
แต่พวกเขาคงไม่เชื่อคุณ เอาล่ะนะ
ใช้มือซ้ายเอื้อมไปหยิบสายคล้อง
หยิบสิ เอื้อมไปหยิบสายคล้อง
ไม่เป็นไร ไม่ต้องร้องไห้
สัญญาว่าพอคุณขึ้นมาได้ จะร้องไห้แค่ไหนก็ได้
ผมจะไม่บ่นสักคำ
เอาสิ เอื้อมไปหยิบ
ฉันทำไม่ได้
งั้นเปลี่ยนแผน
ต้องให้พระเอกลงไปช่วย
โหนเชือกยังง่ายซะกว่า
เอาล่ะ มาแล้ว
- ฉันทำไม่ได้ แคมป์เบล - ก็ไม่ต้องทำ
เราตกลงไปด้วยกันเลย ถึงเร็วดี
ถ้าผมอยากให้เราตายทั้งคู่ คงหาวิธีที่ง่ายกว่า
เร็วเข้า บรองซ์ ปล่อยมือ
เร ปล่อยมือ
ปล่อยสิ
พลิกตัว พลิกสิ
คุณไม่เป็นไรแล้ว ค่อยๆลงมา
มาสิ
เก่งมาก
- ลงมา - ฉันคิดว่าฉันเกลียดคุณ
เร็วอีก ผ่อนเชือกลงมา
- ฉันไม่กล้ามอง - ลงมา
- ฉันไม่กล้ามอง - ก็ไม่ต้องมอง ใช้มืออย่างเดียว
- เกิดอะไรขึ้น - ไม่มีอะไร
เกิดอะไรขึ้น
- ใจเย็นๆ - จะทำอะไร
ทำยังไงกันดี จะให้ฉันทำยังไง
เนี่ยเหรอวิธีช่วยของคุณ
คุณบ้ารึเปล่า จะให้ฉันโทรเรียก 911 มาช่วยหรือไง
อีตาบ้า ไปให้พ้น
- ใจเย็น - ทำไรสักอย่างสิ
- ส่งมือมา - นี่ไม่ใช่การช่วยแล้ว เขาเรียกฆ่าตัวตายมากกว่า
- อีตาบ้า - ใจเย็นๆ
ส่งมือมา
ทำไม คุณจะบ้าเหรอ
เก่งมาก
ไม่ต้องร้อง คุณทำได้ดีมาก จริงๆ
เก่งที่สุดเท่าที่ผมเคยเห็น
ขนาดผมดูละครสัตว์มาตั้งหลายหน
คุณเยี่ยมมาก จริงๆ
อย่าร้องน่า
คุณสัญญาว่าจะให้ฉันร้องแค่ไหนก็ได้
จริงด้วย งั้นเอาเลย ร้องให้เต็มเหนี่ยว
โชคดีที่พาลาล่าเก็บกระเป๋าคุณไว้ได้
ระวังหน่อย นั่นพีช เพอร์โนต์นะ
- ฉันคุมตัวเองไม่ได้ ฉันขอโทษ - ไม่เป็นไร
ฉันพยายามจะขอบคุณคุณ
คุณทำได้ดีแล้ว เลิกพูดเถอะ
อย่าซดให้หนักนัก
ทำไม ฉันไม่ได้ขับรถซะหน่อย
เดินยังไม่ไหวเลยนั่น
- รู้แล้วทำไมคุณชอบนัก - อะไร
อย่าทำให้ฉันหัวเราะสิ มันเจ็บ
อย่าทำให้ฉันหัวเราะ ฉันเจ็บปาก
มาดูหน่อย
แสบนะ
- ผมรู้ - อะไรนะ แสบจะตายแล้ว
เวทมนตร์
มนตร์ดำที่คุณชอบร่ายน่ะเหรอ
น่ากลัวใช่ไหมล่ะ
เสียวสันหลังวาบๆเลยล่ะ
เสียวสันหลังเหรอ
หมุนติ้วๆ สนุกจังเลย
- พอได้แล้ว นอนได้ - ร้องหน่อยน่า ร้องพลง แคมป์เบล
น่า โชว์เสียงหน่อย
ฉันควรอยู่ห่างๆ แต่ห้ามใจไม่ไหว
ฉันได้ยินชื่อเธอ
ใจฉันก็ร้อนรุ่ม
ร้องต่อสิ
นอนซะ เร
อย่า
อะไร
อย่าเรียกชื่อจริงฉัน
คุณไม่ชอบเหรอ
ชอบสิ
แคมป์เบล
พร้อมรับแขกหรือยัง
หมอยาเหรอ
เขามาแถวนี้
คุณรู้ได้ยังไง
ลางสังหรณ์มั้ง
- เราอาจมาผิดหุบเขาก็ได้ - แต่ผมว่าไม่
คุณแน่ใจเหรอว่า พาลาล่ารู้ว่าเขาอยู่ที่ไหน
ถ้าเขาไม่รู้ล่ะ แล้วเราจะทำไง
ฉันนึกว่าฝันไปซะอีก
แคมป์เบล ฉันคิดว่า...
เขาจะเอาอะไร
ดูเหมือนต้องมีการสู้กัน
คุณกับเขาน่ะเหรอ
เขาตัวกระเปี๊ยกเดียว
- คุณอยากแคะสมองเขาไม่ใช่เหรอ - ไม่ใช่แคะจากพื้น
เคยด่าอาจารย์ แล้วต้องมาขอเกรดทีหลังไหม
- สรุปว่า คุณต้องประจบเขา - ถูกต้อง
จำที่ผมเล่าว่าเอาคทาเขามาได้ไหม
- คราวนี้ผมต้องเอาคืนเขา - แปลว่าต้องให้เขาชนะ
งั้นโก้งโค้งให้เขาตีก้นสามที แล้วประจบถามเลย
มันไม่ง่ายยังงั้นนะสิ
- ที่ยากคือ. .. - คืออะไร
ทำไงไม่ให้โดนฟาดกระโหลกร้าวซะก่อน
เขาว่า แกมีแม่เป็นลิง
เขาว่า เขาฉลาดกว่าใคร
เขาว่า แกคือขี้นกแก้ว
บอกไปว่า แม่เขากินรองเท้าเป็นอาหาร
เขาว่า แกลูกไม่มีพ่อ
- นีไงผลของพี่น้องแต่งงานกันเอง - ให้ตายสิ
- ก็ฉันพยายามช่วย - อย่าช่วย
เขาว่า แกชนะฉันไม่ได้หรอก
- ฉันฟังออกนะ - ฉันฟังไม่ออกนี่
- อย่าให้มันมากไป - แคมป์เบล
พ่อหมอคุยกับสิ่งศักดิ์สิทธิ์ พ่อรู้ทุกอย่าง
ชะเลียได้ดี
พ่อหมอช่วยเด็กที่กำลังป่วยด้วยเถอะ
โลกนี้มีเด็กป่วยเยอะแยะ
เขาบอก พามาสิ
พ่อหมออยู่ไกลไป เอาจูจูไปหาเด็ก จูจูจากดอกไม้ลอยฟ้า
อะไร เขาพูดว่าไง
เขาพูดว่าไง
ไม่มีจูจูในดอกไม้ลอยฟ้า มันเป็นแค่รังของแมลง
แคมป์เบลเป็นคนโง่
กลับมานับหนึ่งใหม่
ผมพลาดตรงไหน ตรงประจบหรือชะเลีย
ก็ไม่เสียเปล่าซะทีเดียว
แหม สะอาดเอี่ยมวาววับเชียว
ฉันเก็บกวาดนิดหน่อย
สารสกัด 4 ชุดแรก จะพร้อมทดสอบตอนเจ็ดโมง
ฉันจะตั้งปลุกหกโมงครึ่ง
แย่หน่อยที่สีฟ้าล้างไม่ออก
ไปเมาที่อื่นไป
นี่บ้านผม คุณแหละไปทำตัวสูงส่งที่อื่น
อันที่จริงผมก็พยายามจะเมาที่บ้านจาเฮาซ่า
แต่ขี้เกียจฟังเขาสวดภาวนาให้ลูกชายคนเดียว
เลยมาหาดร.บรองซ์
มาดูความสูงส่งของเธอซะหน่อย
- ฉันไม่ใช่ปีศาจนะ แคมป์เบล - คุณไม่ใช่ปีศาจ
ถ้าผมหาว่าคุณเป็นปีศาจ
ด้วยคำพูดหรือการกระทำใดก็ตาม ต้องขออภัยเป็นอย่างยิ่ง
ฉันจะไปนอนล่ะ พรุ่งนี้ต้องตื่นแต่เช้า
อย่าลำบากตั้งนาฬิกาปลุกเลย ปีศาจบรองซ์
เขาไม่พ้นคืนนี้หรอก
มันก็ไม่แน่
ผมนึกภาพคุณในวัยเดียวกับอิมาน่า
นั่งกอดอกกระซิบอยู่บนเตียงว่า
ฉันไม่เชื่อว่าผีมีจริง
ผมอยู่ไหนนะ ตอนคุณอายุ 6 ขวบ มีเกราะคุ้มกันท่ามกลางความมืด
คงซ่อนตัวไม่ต่างกับตอนนี้
ในป่าหรือในขวดเหล้า คุณว่าผมซ่อนที่ไหนล่ะ
สำคัญด้วยเหรอ
การเฝ้าดูคนตาย มันไม่ยากอย่างที่คุณคิดหรอก
ผ่านไปสักเจ็ดแปดสิบคน ผู้ชาย ผู้หญิง ทารก...
คุณจะเริ่มชา
ตอนผมออกมาจากกระท่อมจาเฮาซ่า ผมตั้งใจจะมาเอาเซรุ่มวิเศษ
เพื่อตัวเอง ไม่ใช่เพื่อเด็ก
ผมนี่แหละปีศาจ
อย่างน้อยคุณก็อยากช่วยโลก
และโลกก็ไม่ใช่เด็กคนเดียวที่ใกล้ตาย อยู่กลางป่าลึกที่กำลังจะหายไป
แม้มันจะดูเหมือนอย่างนั้นในความมืด
ซึ่งคุณมีเกราะคุ้มกันอย่างดี
แต่ผมมีแค่สิ่งนี้
พอแล้ว เอาเหล้ามาให้ฉัน
คุณไม่ใช่ฆาตกร นี่ไม่ใช่สาเหตุที่เธอทิ้งคุณไป
คุณจะไปรู้อะไร เธอทิ้งผม
เพราะผมไม่ยอมให้เธอยกโทษให้ผม
เธออยากทำ
แต่ผมไม่ยอมยกโทษให้ตัวเอง
จนกว่าจะถึงตอนนั้น
ใครก็ยกโทษให้ผมไม่ได้
เขาเชิญเราไปชุมนุมสวด ผมจะบอกให้ว่าคุณไปไม่ได้
เขาไม่เป็นไรแล้ว
เกิดอะไรขึ้น ทำไมทุกคนวิ่งกันให้ควั่ก
เวลาหมดแล้ว
ปาฏิหาริย์ที่ไม่มีหลักฐาน ก็เป็นแค่ปาฏิหาริย์
- มันหยุดรถแทรกเตอร์ไม่ได้ - ออร์เนก้า ฉันฉีดเซรุ่มให้เขากับมือ
ผมไม่สงสัยเรื่องนั้น
ดอกโบรมีเลียด ผมไม่เคยเห็นมันงอกที่อื่น
เอามาปลูกในแล็บไม่ได้
แค่เอาลงมาปลูกข้างล่างยังไม่สำเร็จเลย
ถ้าคุณเอาถนนของคุณเข้ามา เราเสียมันไปแน่
อย่าพูดยังงี้ โรเบอร์โต้ มันไม่ใช่ถนนของผม
เราต้องการเวลา เรากำลังทดสอบตัวอย่างใหม่ๆอยู่
คุณเรเยสได้รับคำสั่งให้อพยพชาวบ้าน
ถ้าคุณทำได้ใน 24 ชั่วโมง
แทรกเตอร์ทำงานทั้งวันทั้งคืน
ฉันจะทำใหม่อีกรอบ
ไม่ได้ผลหรอก เร ไม่มีประโยชน์ มันไม่ได้อยู่ที่นี่
คุณรับปากผมหนึ่งสัปดาห์ นี่ก็สัปดาห์นึงแล้ว
เก็บกระเป๋าเถอะ ก่อนถนนจะมาถึง
คุณนี่ชอบไล่ฉันจัง
เพื่อตัวคุณเอง
- คุณจะไปรู้อะไร - ก็นิดหน่อย
คุณไม่สูบบุหรี่ใช่ไหม
ต้องมีบุหรี่อยู่ที่ไหนสักแห่งสิน่า
นี่ควรจะเป็นรูปฉันเหรอ
ควรจะเป็น ผมว่าเหมือนออก
คุณจะเอาไปก็ได้นะ
ไม่ล่ะ คุณเก็บไว้ดีกว่า
ผมปรับรูปหน้าผากของคุณนิดหน่อย
แต่ผู้ชายที่มีความรักคงไม่สังเกตความต่าง
ผู้ชายที่มีความรัก
ใช่ ทอมมี่ ฟาลอนคนลูกไง เอาให้เขาสิ
ผมเชื่อว่าเขาเห็นหน้าผากคุณ เป็นเหมือนที่ผมวาด
และคงไม่สักเกตว่า
หูซ้ายของคุณต่ำกว่าหูขวา
เวลาคนเรามีความรัก รายละเอียดพวกนี้...
คุณตรวจอะไรอยู่
เส้นฐานไง
- คุณใช้อะไร - น้ำยาน้ำตาล
น้ำยาเดียวกับที่ใช้ทุกครั้งรึเปล่า
เปล่า มันหมด ทำไม
คุณไปเอาน้ำตาลมาจากไหน
แคมป์เบล นี่ไม่ใช่เวลาทดสอบความอึดนะ
คุณเคยทำอะไรหายไหม ออร์เนก้า
กุญแจรถ กระเป๋าสตางค์
ไม่ใช่โบรมีเลียดหรอก แต่เป็นมด
คุณแน่ใจเหรอ
ฉันลืมหลักฐานไว้ในเสื้ออีกตัว
แคมป์เบลล่ะ
โรเบอร์โต้
ผมเอง มิเกล
คุณพร้อมเมื่อไหร่ เราไปกันได้เลย
ไม่ๆ ผมรู้แล้วว่าต้องหาอะไร
ถ้ามดสีส้มพวกนั้นมีอยู่ที่อื่น ผมจะต้องหาให้เจอ
ดูสภาพตัวเองก่อน
พอเถอะ เพื่อนยาก
คุณสูญเวลาไปหกปีกับอุปกรณ์ทั้งหมด
- แอสตันคงไม่... - แอสตันจะจัดหาให้ใหม่หมด
พร้อมผู้ช่วยที่เขาต้องการ
ดร.ซีเลิฟคือตัวเลือกแรกของคุณใช่ไหม
ขอบคุณ
ไม่เป็นไร
ถ้าพร้อมแล้ว ก็ไปกันเถอะ
โชคดี
คุณก็โชคดีนะ
แล้วติดต่อมานะ
พวกเขาไม่ยอมย้ายไปอยู่ที่ที่รัฐบาลจัดให้
ไม่เช้าก็เร็ว
พวกเขาจะไม่มีที่ไปแล้วต้องไปอยู่ดี
เขาบอกว่าหมอยาเจอที่อยู่เหนือแม่น้ำขึ้นไป
แคมป์เบลน่ะเหรอ
ไม่ใช่ คนตัวเล็กใต้ต้นไม้นั่น
รอฉันแป็บนึง
ได้
ฉันจะไปบอกเขาให้
เขาบอกว่านี่คือคทาของคุณ
เขาบอกไม่เป็นไรแล้ว เขาเจอที่อยู่ใหม่แล้ว
ถ้าคุณทำตัวดี จะยอมให้ไปอยู่ด้วย
เขาบอกว่าจะสอนเวทมนตร์ให้คุณ
เขาบอกว่าไม่เคยเจอใครแบบคุณ
และอาจจะไม่ได้เจออีกแล้ว
ผมต้องการอุปกรณ์
เครื่องแยกสารประกอบ กล้องจุลทรรศน์ เครื่องวัดขนาด
แล้วฉันจะจัดให้
พอเข้าเมืองแล้ว ฉันจะติดต่อดร.ซีเลิฟ
แต่ผมเปลี่ยนใจแล้ว
ตอนนี้ดร.ซีเลิฟเป็นอันดับสอง
ไม่เอาน่า บรองซ์
ไม่คิดเหรอว่าทอม ฟาลอน...
จะแต่งกับผู้หญิงที่มีรอยสักสีน้ำเงินบนหน้าผาก
ฉันต้องการได้เครดิตร่วม
คุณต้องการอะไรผมให้หมด
แล้วคุณล่ะต้องการอะไร
กินข้าวกับอาบน้ำ
งั้นก็ถอดเสื้อสิ
ถึงทอมที่รัก เรากำลังเดินทางไปต้นน้ำเพื่อหามด
ถ้าโชคดี ก็คงเจอพวกมัน ก่อนบริษัทตัดไม้มาถึง
เรื่องการแต่งงานของเรา
คือฉันคิดว่าฉันยังไม่พร้อม
ชีวิตคนเราก็แปลก
แต่ที่นี่...
เหมือนว่า...
มันช่างดูมีค่าเหลือเกิน
มาแล้ว
บรรยายไทย TrueVisions พิมพ์ By Eastboy